ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ- ΟΛΟΙ ΕΝΑ

    

Στης πόλης τον τρελό ρυθμό                     

ζω σ’ ένα μικρό βασίλειο              

κι έχω στο νου τον ουρανό                                          

και μες στην καρδιά τον ήλιο.      

 

Ο καθένας -μια πορεία         

και τα όνειρα για όλους.                      

Δώσε μου την ευκαιρία                           

για να μπω σε νέους ρόλους.                   

 

Όλοι μαζί-όλοι ένα                                  

μπορώ να συμμετέχω                    

και τα κατεστημένα                            

με έργα ανατρέπω.                       

 

Τώρα ακούς κι εμένα                           

κι υψώνουμε φωνή          

για μία κοινωνία                        

συμπεριληπτική.                       

 

Χαμόγελα ανθισμένα             

κι όλοι ξεχωριστοί,

τα χέρια ενωμένα             

πρόσκληση ανοιχτή.                                                                                   

 

Και να! ροδίζει νέα αυγή…                        

στην ισοπολιτεία                            

αυτισμός κι αναπηρία

δεν θα ’ναι πια πληγή!      

Όλοι μαζί-όλοι ένα    

είναι νόμος της καρδιάς,

τ’ αυτονόητα γραμμένα

στην οδό της ανθρωπιάς.

Όλοι μαζί-όλοι ένα

αφουγκράσου τον παλμό,

μες στης ζήσης την αρένα

αγωνίζομαι-νικώ!

Όλοι μαζί-όλοι ένα

και το χέρι σου κρατώ.

Της μοναξιάς τα τρένα

σκουριάζουν στον σταθμό.

Όλοι μαζί-όλοι ένα

η αγάπη είναι εδώ 

και δίνει στον καθένα

του ονείρου μερτικό.    

...........

Διάκριση '' Έπαινος Αξίας'' στον 10^ο Ποιητικό Διαγωνισμό της  Ζακυνθινής Εστίας Πολιτισμού Αθήνας  "Διονύσιος Ρώμας"   

Το ποίημα του Γιάννη Ζορμπαλά  ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ- ΟΛΟΙ ΕΝΑ έγινε τραγούδι για την συμπερίληψη, με την μελοποίησή του από τον μουσικοσυνθέτη και εκπαιδευτικό Μάκη Τσιγάντε  σε παραγωγή Μανώλη Μάτσου, στα πλαίσια της καμπάνιας του Δήμου Χαλκιδέων ‘’ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ- ΟΛΟΙ ΕΝΑ‘’ που αφορά τους αυτιστικούς και με αναπηρία συνανθρώπους μας.  

Το τραγούδι παρουσιάστηκε πρώτη φορά σε δημόσια εκτέλεση και  ερμηνεία  του ίδιου του συνθέτη Μάκη Τσιγάντε στο μεγαλύτερο Προσβάσιμο και Συμπεριληπτικό Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών της Ελλάδας -3ο Nevronas FESTival   στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, τον Νοέμβριο 2024   και στις   9 Δεκεμβρίου 2024 στη Χαλκίδα, πλατεία Αγοράς, (στολισμός του δέντρου της Αποδοχής) με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Το βίντεο του τραγουδιού παρουσιάστηκε επίσημα στις  3.12.2025 παγκόσμια ημέρα αναπηρίας, στην εκδήλωση-  ''ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ 2025'' στην Κάνηθο από το Δήμο Χαλκιδέων.

 

''Άννα η Καπετάνισσα'' -Διήγημα

 

    '' Άννα η Καπετάνισσα'' 
   -Διήγημα  του Γιάννη Ζορμπαλά

.......    

Φτάνοντας στο «Κρηπίδωμα» σταμάτησα στο περίπτερο για να πάρω τσιγάρα. Δεν καπνίζω συστηματικά, μόνο σε κάτι τέτοιες στιγμές ψυχικής… ανάτασης. «Σήμερα θα κάψω ένα… θανατερό!».

Παίρνοντας τα ρέστα, μου έπεσαν δυο κέρματα στο πεζοδρόμιο και έσκυψα να τα πάρω. Αισθάνθηκα –έτσι ανεξήγητα– πως κάποιος με παρακολουθεί! Σήκωσα το κεφάλι και είδα απέναντί μου μια μαυροφορεμένη γριούλα να με κοιτά. Σα να χαμογελούσε… Όχι… Μάλλον είχε ένα πικρό χαμόγελο, μα με κοιτούσε ίσια στα μάτια. Πίσω της ήταν δυο ανοιχτοί κάδοι απορριμμάτων και στήριζε πάνω τους το κορμάκι της, με τους αγκώνες.

«Έχεις παιδάκι μου πενήντα λεπτά;». Μου είπε με σιγανή φωνή. Δεν απάντησα, κούμπωσα το μπουφάν μου, έβαλα τα χέρια στις τσέπες και κάπως αμήχανος την ξανακοίταξα, προτού συνεχίσω το δρόμο μου. Το βλέμμα της όμως με καθήλωσε. Ντράπηκα γιατί την κοιτούσα αμίλητος. Είχε μια γλυκιά φυσιογνωμία, αριστοκρατική και τα μαλλάκια της πιασμένα κότσο. Η καταπόνησή της ήταν εμφανής κι ο χρόνος είχε αφήσει τα ίχνη του κυλώντας σε στενά ρυάκια, κάτω απ’ τα μάτια της. Φορούσε μια πλεκτή ζακέτα που ήταν τρυπημένη και ένα παλιό ξεφτισμένο φόρεμα.

«Δεν είμαι ζητιάνα παιδάκι μου, εάν σου περισσεύουν…».

«Ναι γιαγιά, πάρε».

(διαβάστε το διήγημα πατώντας στο σύνδεσμο από κάτω ) :   

https://www.logografis.gr/%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9/      

ΘΕΡΙΝΗ ΡΑΣΤΩΝΗ

   

Μες στου θέρους την ραστώνη

σώμα και μυαλό νεκρώνει,

γι’ αυτό κάτ’ απ’ τ’ αλμυρίκι 

βρήκα θέση με το νοίκι.              

 

Στου γιαλού την ηρεμία

μένω τέρμα παραλία       

άνευ αριθμού και δρόμου

internet και ταχυδρόμου.          

 

 Ένα καπηλειό- ρημάδι

 μόνο στίγμα και σημάδι

 κι η αχνή επωνυμία

 αναγράφει ‘’ουτοπία’’.

 

Τον περίγυρο θαυμάζω 

Autan στα πόδια βάζω,

νεκρική σιγή στην πλάση

π’ ούτε κώνωψ θα περάσει…

 

Όλη η πολιτεία βράζει

και στην αμμουδιά τ’ αυγό,

μα ο Αύγουστος ρεμβάζει

σ’ ένα βράχο μαλλιαρό.   

 

Θαλασσοπούλι βιαστικό…

γύρω μου φέρνει μια στροφή.                                           

Σε βράχους, νήσους κι ουρανό              

-λεύτερο, άραγε, πώς ζει;                                                                              

 

Ένα κοχύλι στρουμπουλό

μ’ ένα μεγάλο μάτι,

στα φύκια βρίσκει οχυρό

και δροσερό ραχάτι.    

 

Ο κάβουρας που δίκαια

κατέχει τα πρωτεία,

την είδε πάλι ανάποδα

με ηλιοθεραπεία.

           

Νωθρή μια σκούνα στ’ ανοιχτά

‘’Ελλάδα’’ γράφει στα πανιά.

Στου Λίβα τον ανασασμό

ποντάρει για τον πηγαιμό.                        

           

Κι ο Γερο-γλάρος, μουσικός

βότσαλα χαρχαλεύει,                                                         

πιάνει τραγούδι ερωτικό

κι όπου πονώ στοχεύει...          

 

Στήσανε party οι τέττιγες,      

κι ήταν ο λόγος π’ έφυγες…               

ήρθα πρωί και βράδιασε 

και το φεγγάρι άδειασε.

 

Θ’ απλώσω ’δώ το πλαδαρό                  

και δόλιο μου κορμάκι  

κι ας βρουν, μετά, το ναυαγό,

που στ’ όνειρο εχάθη.

 

Ασάλευτο το σώμα μου

σαν της ακτής βραχάκι

κι αν έρθει φουσκοθαλασσιά,

θα πλέω σαν βαρκάκι…                                      

 

Και στου Αιγαίου θ’ αφεθώ

μες στη γαλάζια ομορφιά…

αχ! να ’μουν βότσαλο στιλπνό

κι ας κατοικούσα στο βυθό! 

…

 Έτσι θα πλέω -βαρκάκι,

μες στο καλοκαιράκι 

κι από την σκούνα την τρελή

θα τραγουδούν « Ώρα καλή…» !

   

© ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ

Στίχοι, απαγγελία, video: Γιάννης Ζορμπαλάς 

‘’ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ’’ -έμμετρο σατιρικό παραμύθι

   

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΟΣ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: «ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΖΟΡΜΠΑΛΑ

https://www.facebook.com/profile.php?id=61563072051431    

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία και στο www.ekdoseiskefalos.gr. 

Νιώθοντας ιδιαίτερη χαρά  για τη κυκλοφορία του παραμυθιού μου από τις εκδόσεις ΚΕΦΑΛΟΣ, ευχαριστώ τους υπευθύνους των εκδόσεων και ξεχωριστά τον Κ. Πλούταρχο Πάστρα που είχε την επιμέλεια της έκδοσης και την Κ. Βάσια Παπαδοπούλου ( εικονογράφηση) για την άψογη συνεργασία που είχαμε στα στάδια που προηγήθηκαν.

‘’ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ’’  - ένα βραβευμένο έμμετρο σατιρικό παραμύθι  που δείχνει ιδιαίτερα στους μικρούς μας φίλους  την σημασία της συνεργασίας, της αγάπης, της κατανόησης, της ελεύθερης έκφρασης και διατύπωσης γνώμης, του διαλόγου και της επικοινωνίας για την ειρηνική συνύπαρξη και το κοινό όφελος. Την αξία της ελευθερίας και της δημιουργίας!

………………………

Βιβλιοπωλείο   ΚΕΦΑΛΟΣ  

https://www.ekdoseiskefalos.gr/2020/08/shop.html#!/%CE%A3%CF%84%CE%BF-%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%96%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%82/p/670056771/category=0   

................................. 

Ευχαριστώ την λογοτέχνη- ποιήτρια Αγγελική Καραπάνου για την δημοσίευση στο εξαιρετικό ιστολόγιό της ennepe-moussa και γνωστοποίηση της κυκλοφορίας του έμμετρου παραμυθιού μου ‘’ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ’’  από τις εκδόσεις ΚΕΦΑΛΟΣ

https://ennepe-moussa.gr/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BE%CE%B9%CE%B4%CE%BF/%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%AD%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%B9-%C2%AB%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CE%B6%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC 

Δημοσίευμα της  συγγραφέως & δημοσιογράφου Κατερίνας Γιαμά  για το παραμύθι:

Σε μια εποχη που οι αξιες αμφισβητουνται, οι ιδεολογιες δοκιμαζονται και η ποιηση θεωρειται ακραιος ρομαντισμος, ερχονται απροσκλητοι αλλα αναγκαιοι και απαραιτητοι συγγραφεις να μας ξαφνιασουν ευχαριστα με το εμμετρο, ποιητικο τους παραμυθι.

Ο συγγραφεας του βιβλιου Στο Βασιλειο της Δημοκρατιας Γιαννης Ζορμπαλας, επιχειρει ενα αναλαφρο ποιητικο πεταγμα σε μια εποχη που η..βαρυτητα της δυσκολης πραγματικοτητας δεν εμπνεει την ομορφια αλλα αντιθετα την παραμορφωνει.

Προσωπικα διαβαζοντας το βιβλιο ενιωσα την αισιοδοξια και το ταλεντο της μεταδοτικοτητας του συγγραφεα που κουβαλα στις φλεβες του ενα πηγαιο ταλεντο και δυσευρετο.

Το ταλεντο του αυτοσαρκασμου και της σατιρικης διαμαχης με τα κοινωνικα κατεστημενα. Το συστηνω ανεπιφυλακτα.

Κυκλοφορει απο τις Εκδοσεις Κέφαλος.

 

Μα τί συνέβη στο ‘’ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ’’ ;

Μάθατε κάτι;  Τί  έκανε πάλι αυτός ο περιβόητος Βασιλιάς-τύραννος;

Για να ασχοληθεί μαζί του η ’’Ανήσυχη Πένα’’ …δεν μπορεί, κάτι θα έγινε. 

Αυτή, πάντα πρώτη και καλύτερη, ρωτάει και μαθαίνει τα νέα, ξετρυπώνει

τα αθέατα, βγάζει αποκλειστικές ειδήσεις, τα καταγράφει όλα και δεν  

της ξεφεύγει… πενιά!

Λεπτομέρειες στην ’’Ανήσυχη Πένα’’ της Κατερίνας Γιαμά!

https://katerinagiama.blogspot.com/2024/07/blog-post_21.html    

( Συνέντευξη) 

 

ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

  ''ΥΨΩΣΤΕ ΦΩΝΗ''

                      

Μ’ έκοψαν στα δυο κι έχω δύο σώματα,                                

μια ψυχή με δυο κορμιά, ζωντανά-νεκρά!

Μ’ έκοψαν στα δυο και τα νεκροζώντανα          

μέλη μου, τα θέλουνε, χώρια κι εχθρικά…            

                            

Στην τομή για σύνορα βάλαν κιγκλιδώματα    

και λοξοκοιτά η ελπίδα απ’ την καθεμιά πλευρά…     

Της αιμορραγούσας κι όμορφης πατρίδας μου

μένει σιδερόφραχτη η μισή αγκαλιά.                             

 

Ποιος, αλήθεια, δεν γνωρίζει για αυτό το έγκλημα;  

Είμαι η Κύπρος που σφαδάζει στου Αττίλα την κοψιά.

Το γαλάζιο μου ’χουν κλέψει-βάζω μαύρο φόρεμα

και στο κόκκινο, θεριό γίνομαι που αλυχτά.

  

Πάνω μου νωπή η βία- η ψυχή μου δεν ξεχνά…

κι ο λαός κρύβει τ’ ονείρου τα ρημάδια στην καρδιά.

Στα διεθνή σαλόνια είναι ο φονιάς μου και κριτής…

καλλωπίζουν το βωμό μου τα συμφέροντα της Γης. 

 

Να υψώσουμε  φωνή «όχι άλλος πόλεμος»

-είν’ αδέρφια δίδυμα όλοι οι εισβολείς.

Κύπρος κι Ουκρανία μοιάζουν-ίδια η κοψιά!

Πώς το δίκαιο ζυγίζει η Ευρώπη και σιωπά; 

 

Μ’ έκοψαν στα δυο, μα έχω δυο φωνές                    

των πολέμων να εκδιώξω μαύρες συμφορές.

Θα ανθίσει η Ειρήνη στου αδίκου την πληγή     

-είν’ αδέρφια δίδυμα όλοι οι λαοί!

 

Με το δίκιο μας- σημαία, την κραυγή μας για σπαθί,

νέος ήλιος ξεπροβάλλει μες στου κόσμου την αυλή.         

Έχει η αδελφοσύνη της Ειρήνης τη θωριά                     

κι  η Ελευθερία πλέκει στέφανο από ελιά.

 

Κι όσο σμίγουν οι λαοί-επουλώνουν την πληγή…

ενωμένο να γιορτάσει τσ’ Αφροδίτης το νησί!    

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ 14ου  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ  E.Π.Ο.Κ. 

ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ

    

Πάρε χρώμα απ’ την ψυχή μου,                    

νοσταλγία απ’ την καρδιά                       

κι αίμα από την πληγή μου         

στάλαξε στα δειλινά!                                                                                

                                                                

Ροζ από τη θύμησή μου,                             

άσπρα κύματα-πουλιά                

και με γκρίζο απ’ τη ζωή μου                  

φτιάξε τα γυμνά βουνά...                                                  

 

Τ’ όνειρο απ’ το κελί μου,                        

το τραγούδι μου- γητειά                        

και τον μύθο- προσευχή μου,                            

στο λυκόφως βασιλιά.                                               

 

Το χρυσάφι απ’ το δάκρυ,                                        

την κραυγή μου απ’ τη νυχτιά         

κι απ’ τα λόγια μου τη στάχτη     

σκόρπισέ τη στο νοτιά.                       

 

Αεράκι την πνοή μου                        

και τον πόθο μου φωτιά,                           

ηλιαχτίδα την ευχή μου                   

και της ροδαυγής ματιά.                          

 

Βάλε χρώμα απ’ την ψυχή μου       

στου Αιγαίου τον καμβά,                         

σ’ έρημο νησί μαζί μου                    

η Ελλάδα ξεψυχά…                                                           

                                       

Πέφτει ο ήλιος στο κορμί μου                     

και βυθίζεται αργά…                                            

κι έχει κάθε Κυριακή μου

πορφυρένια δειλινά!

 ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ

Το ποίημα μελοποίησε η συνθέτις -μαέστρος
 Ελευθερία Μεταξά & περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή

‘’ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ’’   (Εκδόσεις ΚΕΦΑΛΟΣ)

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία και στο  site των εκδόσεων - ηλεκτρονικό  βιβλιοπωλείο.   

https://ekdoseiskefalos-shop.company.site/%CE%A0%CE%BF%CF%81%CF%86%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%94%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%96%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%82-p725305972    

ΕΙΣΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

   

Έρχεσαι με τα κύματα

στης ρέμβης τα μηνύματα… 

Γλυκιά φιγούρα στην αχλή

και έχεις άυλη μορφή...                                                               

Είσαι θάλασσα!     

                                                                                                                                                      

Το απέραντο Αιγαίο

είναι η αγκαλιά σου.  

Κρυστάλλινος ορίζοντας

τα μάτια τα μελιά σου,                                                                                                               

και η καρδιά σου

του βυθού λαμπρό μαργαριτάρι.                    

Ταξίδεψα, μαγεύτηκα,

ναυάγησα και πνίγηκα.     

                     

Τώρα μες το γαλάζιο όνειρο

θα ξαναγεννηθώ        

και στο ρυθμό του πάθους σου

θα μεταμορφωθώ.   

Για σένα θάλασσά μου!          

                                            

Θα γίνω φλοίσβος

-ένα τραγούδι ερωτικό.                                                                    

Του δειλινού ο ψίθυρος

-του γιαλού το μυστικό.                                              

Για σένα θάλασσά μου!                                                

                                             

Στο αρχιπέλαγος                   

θα σκορπίσω την κραυγή μου.      

Σ’ ακρογιαλιές και ξερονήσια               

θα μοιράσω την ψυχή μου.                                                                             

Εκεί θα ζω αγάπη μου.                        

 

Πλήκτρα θα ’χω τα βότσαλα     

και πνευστά τα κοχύλια.            

Λευκοί γλάροι στο πάλκο μου

μες σε χρώματα χίλια.                                                                  

Στων βράχων τα κοιλώματα

θα σε γλυκοκοιμίζω,                

στου αγέρα τα καμώματα                           

το σώμα σου θ’ αγγίζω.                                        

                                 

Τώρα θα στέλνεις τα κύματά σου                        

κι εγώ τις νότες στην αγκαλιά σου.                    

Έτσι θα ζω αγάπη μου!    

......

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ ( Ποιητ. συλλογή ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ)

ΕΠΑΙΝΟΣ στον 7ο  Ποιητικό Διαγωνισμό

Ζακυνθινής Εστίας Πολιτισμού ‘’ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΡΩΜΑΣ΄΄