Η αρμπαρόριζα μυρίζει
στον
μπαξέ σου τον μικρό
κι
η καρδιά μου φτερουγίζει.
Ένα
κλωναράκι αξίζει,
για
το πέτο μου, θαρρώ.
Η
αρμπαρόριζα μυρίζει.
Πριν
το κόψω με κακίζει
η
μαμά σου η Αργυρώ,
μα
η καρδιά μου φτερουγίζει…
Και
τα μούτρα της ξινίζει
που
’ρθα πάλι να σε βρω.
Η
αρμπαρόριζα μυρίζει...
Πόλεμο
μαζί μου αρχίζει
κι
εγώ ψάχνω οχυρό.
Την
καρδούλα μου ζορίζει.
Η
αγάπη μου φλογίζει
και
δεν φεύγω πριν σε δω.
Η
αρμπαρόριζα μυρίζει
έρωτας
με πλημμυρίζει,
κι
αν ξεφτίσει στον καιρό…
Το ποίημα μελοποιήθηκε από τον συνθέτη-μαέστρο Σπύρο Σαμοϊλη.



















