Στα ιερά τα χώματα
του χρέους χαρακώματα
και σε πατήματα ηρώων
στάθηκα ευλαβικά.
Στα μνημεία ε ρίγησα…
άγιο μύρο μύρισα
στου ποταμού την όχθη
και στα περήφανα βουνά,
΄κει που ανθούσε η λευτεριά
στου Μπότσαρη την όψη!
Εκεί που οι ομορφιές της φύσης
έχουν σφραγίσει τους καιρούς
με μαύρες αφηγήσεις...
στης Χελιδόνας τις πληγές
που σκόρπισαν τον θάνατο,
στου γερο-πλάτανου τις βρύσες
νερό που ρέει αθάνατο,
ποτίζοντας το παρελθόν
αρματωμένων αητών
και γηγενών του μόχθου.
“Μικρό Χωριό”-τρανή Ιστορία
κάθε γωνιά και προσφορά,
των αποδήμων χορηγία
προίκα στη νέα τη γενιά.
Απ΄ τη φωτιά ε κάρπισε η άνοιξη
και στέριωσε το Νέο όνειρο γερά
σε πέτρα κόκκινη με κόκκινο χαρμάνι...
Μιλούν οι βράχοι και η λίμνη τραγουδά
για ΄κείνο τον πικρό καιρό.
”Μικρό Χωριό”- μαρτυρικό!
Εκεί που την παράδοση
κάποιοι διατηρούν
και με τιμή του τόπου τους
τις μνήμες συντηρούν
σ΄ ένα Μουσείο των Ψυχών.
Είναι η Αδελφότητα
των Μικροχωριτών.
Γιάννης Ζορμπαλάς 8/2026
.................
Ιστορία του Μικρού Χωριού Ευρυτανίας https://www.mikrohorio.gr/?p=297
Διαβάστε ή κατεβάστε στον υπολογιστή το περιοδικό ‘’ Μικροχωρίτικα Γράμματα’’ της Αδελφότητας
Μικροχωριτών.
