ΕΛΛΗΝΟΕΜΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ( Γ.ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ)

   

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ                                                                                   

Άρτος πικρός ο μισεμός.               

Του Καζαντζίδη ο καημός,                         

σπαραγμός-στις συνοικίες.                                   

Απανταχού Ελληνισμός.                    

Του μόχθου ο αστερισμός.                                  

Των μεταναστών θυσίες.

                           

Ηθών κι Εθίμων κιβωτός.                        

Ορθοδοξία και σταυρός.                 

Των Ελλήνων παροικίες.                                   

Της γαλανόλευκης ιστός.                 

Της μάνας γης ο γεωργός,                                    

που γράφει υπεραξίες.

 

Πρέσβης της χώρας κι αρωγός.                                       

Λησμονημένος στρατηγός.                       

Της Πατρίδας  αμαρτίες.                                                                            

Του νόστου νόθος αδερφός                        

και των πατρώων νοσταλγός.                

Δυο καρδιές και δυο εστίες.

    

Γλώσσας κι ενότητας φρουρός. 

Μικρές Ελλάδες του φωτός.                 

Σωματεία κι εκκλησίες.     

Της Επιστήμης ο ταγός                                                       

και του Πολιτισμού πυρσός,                     

που δοξάζει τις εστίες.    

                                                            

Απανταχού Ελληνισμός.                           

Η προίκα μας κι ο θησαυρός.            

Προσφορές και χορηγίες.                        

Του ποιητή η επωδός:                                    

«Όπου “ΕΛΛΑΣ” σημαίνει φως»        

-διαχρονικές αξίες.  

 Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ  7^ου Ποιητικού Διαγων.
“ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ’’ 

.......

ΕΛΛΑΔΑ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ                          

                                         ( Ποίηση σε μορφή βιλανέλας)                                                                                           

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου,                                                                  

τ’ ουρανού φοράς τα λούσα.                                         

Παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.                                   

 

Σ’ έχω μες στη χειμωνιά μου,          

μυγδαλιά ανθοφορούσα.                       

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου.                  

                     

Και στην κρύα μοναξιά μου,             

φάρος είσαι στην Γραμβούσα.                                      

Παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.                                                                                         

Παναγιά στην ξενιτιά μου.             

Του Κορνάρου Αρετούσα.                  

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου,  

παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.

              

Ερωμένη και Κυρά μου.                  

Τ’ άστρα μες στην κάμαρά μου!    

                                                                   

Γ΄ΒΡΑΒΕΙΟ                                                                                                                        
35ου ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2019»

....

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ    

                                ( Ποίηση σε στροφές Χαϊκού)          

Στα μάτια σου μπλε,                                

στα χείλη σου αλμύρα.         

Δάφνες στα μαλλιά.                

 

Μορφή μυθική,                                                         

η σκέψη σου πλημμύρα.                                                    

Τα λόγια σπαθιά.                                                  

   

Σοφίας πηγή,                           

της γνώσης ηλιαχτίδα.                                              

Του κόσμου λαλιά.                                                           

 

Γλυπτή καλλονή                           

Ελλάδα- ομορφιά μου,           

του Δία ματιά.                                                                              

 

Χρησμού προσμονή.                               

Ελπίδα θαλασσιά μου       

και αστροφεγγιά.                                                                                      

                                                           

Του φλοίσβου ωδή,                  

αέρας στα πανιά μου.                                        

Ρυθμός στην καρδιά.                             

 

Τ' Αιγαίου αφή,                                                                  

ήλιος στην αγκαλιά μου.                                         

Αγάπη φωτιά!

…         

 Β΄ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣ. ΣΤΙΧΟΣ                               
10^ου   ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  Ε.Π.Ο.Κ.

ΚΟΥΠΕΠΈ -ΟΠΕΚΕΠΈ ( Σατιρικόν και εύθυμον / 7.2025)

 

   

Κουπεπέ Οπεκεπέ

κομματάρχη... υπουργέ...

οι κατσίκες μας γεννάνε

επιδότηση ζητάνε…

 

-Δίνει ο Οπεκεπέ

χρήματα, αν κάνεις΄΄μπε΄΄.       

Μαγαζάκι φιλελέ

για αγρότες κυριλέ.              

 

Βοσκοτόπια και κατσίκια  

βάλε στο έψιλον εννιά (Ε9),

μ΄ ευρωπαϊκά κονδύλια

θα φτιαχτείς για τα καλά.

 

Μάσες ξάπλες και τουπέ

δύο μερσεντές κουπέ

βοηθό στο ναργιλέ

-δόξα σοι Οπεκεπέ!

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ

με τον υπουργό κονέ

κι οι μεσάζοντες στα πόστα

ό,τι σου ζητήσουν δώσ΄τα.

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ

όλους τους φωνάζεις΄΄ρε΄΄

ο λαός στον καναπέ

και οι εκλογές σικέ.

 

Όλα νόμιμα στημένα    

μα με ψεύτικα χαρτιά

και τ΄ αρνάκια τα καημένα

πνίγηκαν στην κοπριά. 

 

Βουλευτής στο καφενείο

κι οι θαμώνες κάνουν ΄΄μπε΄΄

όλοι ψήφισαν τον ΄΄θείο΄΄

-ζήτω κράτος κουρελέ.

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ

φαγοπότι και φραπέ            

τραγουδάκι και σουξέ

κι η Ελλάδα βαριετέ! 

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ

μπούκαραν οι δικασταί,

στα γραφεία ψάχνουν γίδες

στο γκουβέρνο γίναν βίδες.

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ        

τρέξε τώρα υπουργέ

ο κουμπάρος σου μη μπει

στα στερνά στη φυλακή.  

 

Κουπεπέ Οπεκεπέ

πράξεις ανακριτικαί,

ντρέπεται και η ντροπή

ποιος θα μπει στη φυλακή; 

© ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ 

 

Ιστορίες καρδιάς

 

Κείμενα, παρουσίαση-video: Γιάννης Ζορμπαλάς   

ΑΓΑΠΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ( Ποίηση σε μορφή βιλανέλας )

   

Γιατί είσαι αληθινή,                                               

βουτώ μέσα στ’ όνειρό σου.                               

Αγάπης, γάργαρη πηγή.                                     

                                                              

«Σε αγαπώ» -βάζω φωνή.                               

Ρουφώ κάθε μυστικό σου.                                  

Γιατί είσαι αληθινή.                                                                                                                                                                                            

Σε λαχταρώ, λευκή κι αγνή.                      

Περνώ στο διάφανό σου.                                     

Αγάπης, γάργαρη πηγή.                                                                                        

Αντάμα σου -τροχιά κοινή.                                                       

Πετώ στον αστερισμό σου.                        

Γιατί είσαι αληθινή,                                              

της πούλιας, φωτεινή πηγή.

                         

Γιατί είσαι αληθινή.                                                 

Αγάπης, γάργαρη πηγή.  

              …… 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ                                        
ΕΠΑΙΝΟΣ  ΜΟΥΣ. ΣΤΙΧΟΥ                                                                                                    
8ου Παν.Λογοτεχ. Διαγωνισμού Ε.Π.Ο.Κ.   
( Ποιητική συλλογή ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ)

     

ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΝΑ ΜΟΥ

     

Μες στου νου την πλημμυρίδα

στης καρδιάς την καταιγίδα        

τις ποιητικές μου ρήσεις 

και βαθιές μου αναλύσεις,

                            

μπαίνεις μέσα στα πλάνα μου                    

κι εσύ- όπως η μάνα μου!  

 

Στις αδέξιες στιγμές μου                            

και τις παγερές σιωπές μου

στου ονείρου την απάτη         

στου παράδεισου τον χάρτη.                 

 

Στα χρώματα της Κυριακής      

στον ίλιγγο της Εθνικής

σε στιχάκια χαρισμένα  

και σε ναύλα πληρωμένα,            

                             

θέση κρατάς στα πλάνα μου          

-του λογισμού σουλτάνα μου!                          

 

Στου βουνού την αρμονία

και σε λαϊκή πορεία                                                

στη χαμένη την παρτίδα

την ημιθανή ελπίδα, 

                    

βρίσκεσαι μες στα πλάνα μου

-μόνο εσύ κι η μάνα μου.                                

 

Στην βελέντζα για το κρύο

και στο πιο γλυκό αντίο

μες στου δειλινού το τάσι

και του φεγγαριού τη χάση. 

 

Στης χόβολης -βαρύ καφέ

και στο λικέρ απ’ τον μπουφέ

στη φλόγα που τριζοβολά

και σ’ ένα άστρο που κυλά.          

 

Πώς σ΄ αγαπώ ρε μάνα μου…

σε θέλω μες στα πλάνα μου!

Πνευματικοί Ορίζοντες Λεμεσού

Θ’ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 2025-2026

ΕΠΑΙΝΟΣ ΣΑΤΙΡΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

 

ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ (Σατιρική ποίηση σε στροφές έμμετρου Haiku )

  

Κούφια τα λόγια,

υπουργοί και λαμόγια

τα τρώνε μαζί… 

 

και μας κουρδίζουν

σαν τα παλιά ρολόγια

δυνάστες τρελοί. 

 

Παλιά συνταγή

ευημερούν αριθμοί…

-ελιά και ψωμί!

Μας ξεζουμίζουν

μα πάλι τους ψηφίζουν…

-αιδώς και ντροπή.

Νιάτα κλεμμένα

όνειρα προδομένα

ζωή «όπου βγει»,

μυαλά ληγμένα

στο ψέμα ζυμωμένα

κι η Θέμις στραβή.

Κι έμεινε μόνη.

Η ελπίδα παγώνει

ψυχούλα γυμνή,

με καρδιά άδεια

τριγυρνά στα σκοτάδια,

σαν πόρνη τρελή.

Κι η Θεά-Λήθη

θα κοιμίζει τα πλήθη,

σαν παραμύθι… 

 

Θύτης και θύμα -

το παιχνίδι στημένο.

Ίδιο ποίημα.

Κι εγώ κομπάρσος

σε μιαν άκρη της σκηνής

στ’ έργο της ζωής,

παραμιλάω

και με σέρνουν-κουρελή-

ευτραφείς αστοί.

«Αλλάξ’τε γραμμή

να μη μπούμε στο τούνελ,

φοβάμαι πολύ...»

«Αλλάξ’τε γραμμή

βλέπω παιδιά στο τούνελ,

φοβάμαι πολύ...»

«Αλλάξ’τε γραμμή

να βρούμε τα χρώματα,

τ’ ανέσπερο φως».

…...

Με μια πιστολιά…

θα πέσει η αυλαία

κι όλα ωραία!

Κι ενώ πεθαίνω,

οι κομπάρσοι στην γραμμή…

υψώνουν φωνή

και το ποτάμι

την θλίψη θ’ απαλύνει

«Δικαιοσύνη»! 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ