ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ

    

Πάρε χρώμα απ’ την ψυχή μου,                    

νοσταλγία απ’ την καρδιά                       

κι αίμα από την πληγή μου         

στάλαξε στα δειλινά!                                                                                

                                                                

Ροζ από τη θύμησή μου,                             

άσπρα κύματα-πουλιά                

και με γκρίζο απ’ τη ζωή μου                  

φτιάξε τα γυμνά βουνά...                                                  

 

Τ’ όνειρο απ’ το κελί μου,                        

το τραγούδι μου- γητειά                        

και τον μύθο- προσευχή μου,                            

στο λυκόφως βασιλιά.                                               

 

Το χρυσάφι απ’ το δάκρυ,                                        

την κραυγή μου απ’ τη νυχτιά         

κι απ’ τα λόγια μου τη στάχτη     

σκόρπισέ τη στο νοτιά.                       

 

Αεράκι την πνοή μου                        

και τον πόθο μου φωτιά,                           

ηλιαχτίδα την ευχή μου                   

και της ροδαυγής ματιά.                          

 

Βάλε χρώμα απ’ την ψυχή μου       

στου Αιγαίου τον καμβά,                         

σ’ έρημο νησί μαζί μου                    

η Ελλάδα ξεψυχά…                                                           

                                       

Πέφτει ο ήλιος στο κορμί μου                     

και βυθίζεται αργά…                                            

κι έχει κάθε Κυριακή μου

πορφυρένια δειλινά!

 ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ

Το ποίημα μελοποίησε η συνθέτις -μαέστρος
 Ελευθερία Μεταξά & περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή

‘’ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ’’   (Εκδόσεις ΚΕΦΑΛΟΣ)

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία και στο  site των εκδόσεων - ηλεκτρονικό  βιβλιοπωλείο.   

https://ekdoseiskefalos-shop.company.site/%CE%A0%CE%BF%CF%81%CF%86%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%94%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%96%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%82-p725305972    

ΕΙΣΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

   

Έρχεσαι με τα κύματα

στης ρέμβης τα μηνύματα… 

Γλυκιά φιγούρα στην αχλή

και έχεις άυλη μορφή...                                                               

Είσαι θάλασσα!     

                                                                                                                                                      

Το απέραντο Αιγαίο

είναι η αγκαλιά σου.  

Κρυστάλλινος ορίζοντας

τα μάτια τα μελιά σου,                                                                                                               

και η καρδιά σου

του βυθού λαμπρό μαργαριτάρι.                    

Ταξίδεψα, μαγεύτηκα,

ναυάγησα και πνίγηκα.     

                     

Τώρα μες το γαλάζιο όνειρο

θα ξαναγεννηθώ        

και στο ρυθμό του πάθους σου

θα μεταμορφωθώ.   

Για σένα θάλασσά μου!          

                                            

Θα γίνω φλοίσβος

-ένα τραγούδι ερωτικό.                                                                    

Του δειλινού ο ψίθυρος

-του γιαλού το μυστικό.                                              

Για σένα θάλασσά μου!                                                

                                             

Στο αρχιπέλαγος                   

θα σκορπίσω την κραυγή μου.      

Σ’ ακρογιαλιές και ξερονήσια               

θα μοιράσω την ψυχή μου.                                                                             

Εκεί θα ζω αγάπη μου.                        

 

Πλήκτρα θα ’χω τα βότσαλα     

και πνευστά τα κοχύλια.            

Λευκοί γλάροι στο πάλκο μου

μες σε χρώματα χίλια.                                                                  

Στων βράχων τα κοιλώματα

θα σε γλυκοκοιμίζω,                

στου αγέρα τα καμώματα                           

το σώμα σου θ’ αγγίζω.                                        

                                 

Τώρα θα στέλνεις τα κύματά σου                        

κι εγώ τις νότες στην αγκαλιά σου.                    

Έτσι θα ζω αγάπη μου!    

......

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ ( Ποιητ. συλλογή ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ)

ΕΠΑΙΝΟΣ στον 7ο  Ποιητικό Διαγωνισμό

Ζακυνθινής Εστίας Πολιτισμού ‘’ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΡΩΜΑΣ΄΄  

ΣΤΗΣ ΠΑΛΙΟΖΩΗΣ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ

  

Ερωτεύτηκες την τρέλα κι αυτή σε κρατά σφικτά

και σου λέει- χαμογέλα, βλέπε τα στραβά σωστά.  

Αν τα τρίγωνα τα βλέπεις σα να είναι στρογγυλά,

είναι που γυρίζουν όλα στη ζωή μας κυκλικά.

 

Με τον ήλιο πάρε ομπρέλα κι όχι με την συννεφιά.

Ψάρεψε χοντρή σαρδέλα μες στη βαρυχειμωνιά.

Αν σε χώρισε η κοπέλα, θα της πήρες τα μυαλά…

Πάρε τα βουνά και έλα κι ας σε πούνε «Φραμπαλά». 

 

Αν σου βρήκαν σαλμονέλα, κόψε τα τηγανιτά…

Του τρελού η ομελέτα γίνεται χωρίς αυγά.

Κι αν γυρίζει η μανιβέλα της ζωής με απονιά…

το γραμμόφωνο κουρδίζεις στου Τσιτσάνη την πενιά!   

 

Κολλημένος σαν τη βδέλλα στα τραγούδια τα παλιά,

στα γλυκά απ’ την πιατέλα και τα αμυγδαλωτά.

Έχεις  γίνει σα σαμπρέλα, μα φιλοσοφείς απλά:

Τις στιγμές ρουφάς με τρέλα -αύριο θα είναι αργά… 

 

Αν γυναίκα επιθυμήσεις «τσιριμπόμ και τραλαλά»,

να την λένε «Μαντουμπάλα»-πάει με το «Φραμπαλά».

Αν τα νεύρα σου προπέλα κάνουν τα πολιτικά,

γράψε μία βιλανέλα- ποίημα για μπαγλαμά.

 

Στο σεργιάνι σύρε κι έλα -ρέμβαζε τα δειλινά,

«πούλα τρέλα και κορδέλα» με το μέτωπο ψηλά.     

Για να δεις μια προκοπή, βάλε στη δουλειά σου τρέλα.  

Θάλασσα είν’  η ζωή και η τρέλα-καραβέλα!     

 

Κλάψε, χόρεψε και γέλα.                           

Η ζωή είναι μια τρέλα!                          

…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ
ΕΠΑΙΝΟΣ  21^ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΕΤΕΠ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ

“Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΜΠΑΤΗΣ“ (Έμμετρο σατιρικό παραμύθι)

 

Ο Μπάτης αποκαλύπτει το μυστικό των εμβολίων και τελικά τάσσεται

με την πλευρά της Επιστήμης!

Τί σχέση έχει ο Μπάτης και η Θάλασσα με τα εμβόλια κατά του covid-19; Έμμετρο σατιρικό παραμύθι του Γιάννη Ζορμπαλά Το κείμενο εδώ: https://ennepe-moussa.gr/%CF%84%CE%B9...

Κείμενο, αφήγηση & φωνές: Γιάννης Ζορμπαλάς. Βίντεο-επεξεργασία εικόνων: Αντώνης Ζορμπαλάς.

Διάκριση “ΕΠΑΙΝΟΣ” στον 21ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ που διοργάνωσε ο πολιτιστικός φορέας ΕΤΕΠ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ.

''ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ'' -Διήγημα Φαντασίας

'ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ'' Κείμενο, αφήγηση, βίντεο: Γιάννης Ζορμπαλάς. Το διήγημα διακρίθηκε με Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ στον 3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πεζογραφίας «ΚΕΦΑΛΟΣ» επίσης διακρίθηκε με ΕΠΑΙΝΟ στον E’ Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Πνευματικών Οριζόντων Λεμεσού.

... Το κείμενο εδώ: .https://ennepe-moussa.gr/%CF%84%CE%B9...   

( Βιλανέλα) ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

    

 

Δένω όνειρα σπασμένα                                  

στου κόρφου σου την πυρκαγιά,    

στο λαιμό, κολιέ -πλεγμένα.                        

                                                                                                                                     

Τ’ άστρα στόλισες για μένα,                                  

στης Ανδρομέδας την ποδιά.        

Δίνω όνειρα σπασμένα.                        

 

Τώρα ξαναγεννημένα                       

στου πόθου σου την αγκαλιά,                                           

στο λαιμό, κολιέ -πλεγμένα.   

           

Δυο καρδούλες-σώμα ένα,                                              

στης Κασσιόπης τα σκαλιά.

Δένω όνειρα σπασμένα                                                    

στο λαιμό, κολιέ - πλεγμένα.   

 ……             

Δένω όνειρα σπασμένα,                      

σταυρουδάκια σε καδένα. 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ 

Ποίηση σε μορφή βιλανέλας  (villanella)

ΕΠΑΙΝΟΣ   6^ου  Παν. Λογοτεχ. Διαγωνισμού

“ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ’’

ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΘΗ

 Πέντε… δέκα… κι άλλες δέκα                           

σκέψεις μου ξεδιπλώνω…                       

Με βρήκαν σ’ απομόνωση,        

στιγμές ν’ απομονώνω.                       

Lockdown διακόσμηση                   

κι αναριγεί η γάτα…                                  

στριφτό τσιγάρο η θύμηση-                          

γόπα σβηστή τα νιάτα.                                            

 

Πέντε… δέκα… κι άλλες δέκα                             

ευχές κρέμασα στο δώμα.                        

Ρετρό καρέκλα κουνιστή                    

και μύρα αγάπης…  στρώμα.     

Παλιές χαρές- γλυκό κρασί,                             

αντίδοτο στον πόνο.                                           

Κρούσμα είμαι του έρωτα

ανίατο στον χρόνο.

 

Πέντε… δέκα… κι άλλους δέκα    

όρκους στόλισα στην πύλη…              

Κενή κορνίζα σκαλιστή-               

εργόχειρο μαντίλι.                                                             

Εννιά καρδούλες τατουάζ               

το σώμα κεντημένο…                                                      

του στρατηγού παράσημα,  

σε οχυρό παρμένο.

                             

Πέντε… δέκα… κι άλλα δέκα   

λάθη μου με αφοπλίζουν                   

και με τσιγκλούν τα πάθη μου,          

λάγνα -με σκανδαλίζουν.                

Μα δε μου καίγεται καρφί

για λάθη και για πάθη.

Ο χρόνος ξετυλίγεται-

το νήμα έχει άκρη…     

 

Πέντε… δέκα… κι άλλα δέκα                          

όνειρα- γίναν καρφιά μου,                             

μα το δικό σου το καρφί

είναι πληγή γλυκιά μου.               

Λάθος και πάθος μου εσύ            

του έρωτα μοιραίο,      

μες στη καρδιά σφηνώθηκες

-σε νιώθω π’ αναπνέω!  

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ