gzorbalas.blogspot.com

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ

 

Άνοιξε το τριώδιο, βαρύ το κοστολόγιο...

κι έγινε λέει, στην Αγορά, καινούργιο επεισόδιο.

Αγιογδύτες παρελάζουν, καραμέλες μας μοιράζουν,   

μερικοί ζητωκραυγάζουν κι άλλοι προς αλλήλους κράζουν. 

 

Μαριονέτα ο προφήτης, σε καρτούν ο κυβερνήτης,

βουλευτές έχουν βυζιά κι εμείς βγάλαμε φτερά.

Στης Ελλάδας το μαντρί κομματάρχες- ποντικοί,

κι οι χοντρές οι κατσαρίδες είναι λέει, υπουργοί. 

 

Οι φασουλήδες σπρώχνουνε τεράστιο χταπόδι

-γράφει: "Μέγαρο Μαξίμου-ώρα να πάρει πόδι".

Kλόουν κρατούν την Θέμιδα -τυφλή Δικαιοσύνη-

και περιπαιχτικά γελούν αλλήθωροι αρλεκίνοι.             

 

Σ΄ ένα Μέλαθρο με ρόδες και ταμπέλα: Οικονομία,

μια υπερκομματική υπογράφουν συμφωνία!

Σημαιάκια ανεμίζουν- "κέρδη απ’ τη λοταρία"

και ο ευτραφής δεσπότης κάνει μια δοξολογία.  

 

 Μια πανέμορφη Κυρία που κουνάει την ουρά…

όλο σκέρτσο και λαγνεία, είναι η Διαφθορά.

Σύνθετη έχει πελατεία και φυσάει τον παρά…

κι όλοι ψάχνουν ευκαιρία στη θερμή της αγκαλιά.

 

Δυο ηγέτες καρφωμένοι σε καρότσι-ρουλεμάν,

καουμπόηδες με όπλα σε παιχνίδι "στάκαμαν".

Ένας που φορά αστεράκια με λεπτό -ξανθό μαλλί

κι ένας μπλούζα μ’ αρκουδάκια-το κεφάλι του γουλί.

 

Μασκαρεύτηκε ο λαός και τα βλέπει όλα αλλιώς…

τη Βουλή για εκκλησία, την δουλειά ευημερία.

Βιομήχανος με φράκο ντύθηκε κάθε φτωχός

και των εργατών το άρμα γράφει: καπιταλισμός.

 

Άνοιξε το τριώδιο κι εγώ πάλι στο υπόγειο

άλλη μια χρονιά θα δω το ίδιο επεισόδιο…

Με σαρδέλες γευματίζω -την κονσέρβα την μεγάλη-

χρεωμένες φυσικά στο τεφτέρι του μπακάλη!

 

Άνοιξε το τριώδιο κι εγώ στο ίδιο υπόγειο

σαν πιερότος στη γιορτή… μόνιμη Σαρακοστή!  

....

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ 


















Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2025

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ

             Σε είδα χτες με σπορ αμάξι

-σε μια γλυκιά της ρέμβης λάμψη-        

 με ένα τύπο- ‘’Αλ Πατσίνο’’                     

 και στο ταμπλό το καπουτσίνο.

 

Γνέφεις κουνώντας το κεφάλι          

και από δω πάνε κι οι άλλοι...

μαρσάρεις και ποιος θα σε πιάσει

άλλαξες κι όλα έχουν αλλάξει.

 

Ξένοιαστη δήθεν, συζητούσες        

σαν μία σταρ χαμογελούσες,             

όμως την θλίψη των ματιών σου

δεν πρόσεξε ο συνοδός σου.

 

΄συ που φοβόσουν να αλλάξεις               

βιάστηκες να με προσπεράσεις.   

Άλλαξες κι όλα είναι εντάξει,      

τώρα η κατάσταση θα φτιάξει…

  

Είπες, κανείς δεν θα σ΄ αλλάξει      

άλλαξες κι όλα έχουν αλλάξει,     

μα πάντα θα μελαγχολείς

στο λιόγερμα της Κυριακής.          

                                                               

Άλλαξες κι όλα είναι εντάξει,      

μπήκε η ζωή σε μία τάξη…             

και θα φυλάς μες στην καρδιά        

        της Κυριακής τα μυστικά…   
   
         ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ



 

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025

(βιλανέλα) ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

 

Ξέρω ένα μονοπάτι                

σε χωριό μαρτυρικό                       

που δεν φαίνεται στο χάρτη.

 

΄κει που στέρεψε το δάκρυ

στων αγγέλων τον δρυμό.            

Της φωτιάς το μονοπάτι,            

 

που ΄χει κόκκινη τη στάχτη             

και βουβό τον ποταμό

σε μια γη έξω απ΄ το χάρτη!   

 

Γράφει ΄να παλιό κιτάπι        

πως, παιδιά ζουν στο βυθό…   

-στοιχειωμένο μονοπάτι.

 

Μ΄ αν διαβείς στην άλλη άκρη

ζεις στου χρόνου το κενό…                              

τον παράδεισο π΄ εχάθη.                

 

Απ΄ του πλάτανου τη ράχη      

τρέχει αθάνατο νερό                

και φυλάει το μονοπάτι           

φτερωτό κάτασπρο άτι!              

...

Χάραξα το μονοπάτι                

στ΄ έρημου σχολειού το χάρτη.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ 




Η

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025

(βιλανέλα) Η ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

 

Στου χωριού την εμπασιά

πάνοπλη, σκοπιά φυλάει

μια γριά βελανιδιά.


Στον κορμό της μια καρδιά,

π΄ επτασφράγιστα κρατάει

του χωριού τα μυστικά.


Τα κρυφά και τα στραβά

όλων ξέρει και γελάει

η Κυρά- βελανιδιά.


Της αγάπης τα φιλιά

δυο αιώνων κουβαλάει…

μες στης Κούμης τα χωριά. 

 

Όμορφη σαν ζωγραφιά

μόνο που δεν μας μιλάει…

η Κυρά- βελανιδιά.


Η σκιά της- μι΄ αγκαλιά,

λύπες και χαρές τραβάει.

Στου χωριού την εμπασιά

μια γριά βελανιδιά


Ιστορία που κυλάει…

μόνο που δεν μας μιλάει!

...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ 

 


 

Η Βελανιδιά βρίσκεται στο χωριό ‘’Δένδρα’’ του δήμου Κύμης-Αλιβερίου και η ωραία φωτογραφία τραβήχτηκε από τον αγαπητό φίλο Κώστα Κούσουλα. 

-η φωτο αυτή ήταν και η αφορμή να γράψω ακόμα μία βιλανέλα ( την 20η σε σειρά ) εκ των οποίων αρκετές αφορούν τη Φύση και το περιβάλλον.     



Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025

ΜΕΡΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

Παίρνεις απ’ το νου ρημάδια,    

από την ψυχή σκοτάδια

και με το «ΕΓΩ» δεμένα,   

-τα θεμέλια ριγμένα.                                               

 

Φτιάχνεις κάστρα και παλάτια…           

με συνείδηση- κομμάτια,                

στο κέρδος στοιχισμένα                 

-ματαιο δομημένα!                             

 

Στο κόμμα χρωστάς χάρη…              

κι άφησες το δυάρι.                                      

Τα χρέη χαρισμένα

και τα σκυλιά δεμένα.

 

Ψέματα πουλάς κι αέρα                                           

(μες στον φάκελο μια σφαίρα…)                  

Τις αξίες έχεις  σβήσει,                                                    

με τις αρετές χωρίσει.

 

Μαύρο χρήμα κι επενδύσεις                                            

και τραβάς επιδοτήσεις…                                        

Τα αισθήματα στη στάχτη     

και οι μετοχές στο party.     

 

Χορηγός στα Σωματεία …                

(δεν σε πιάνει η Εφορία)                         

λες την κοινωνία σκάρτη,                   

που μαχαίρωσες στην πλάτη.              

                          

Κι έδεσε η Ιστορία…  

τώρα ανήκεις στα ‘’θηρία’’                                             

κι η ΕΛΛΑΣ σε αφασία                                

-είναι ν’ απορείς με δαύτη…

 

που ψελλίζει «προδοσία!»                                   

(Φόνος ή ευθανασία;)                           

το μαντήλι ψάχνει δάκρυ

κι οι ευθύνες σου στην άκρη.

 

Μερτικό στην Εξουσία…                       

το «ΕΓΩ» -υπεραξία

κι οι πολιτικοί- χορτάτοι.              

-κουμαντάρουν τρεις νομάτοι!

….

‘’ΕΛΛΑΣ’’ -τρανή κυρία  

κούκλα-κοκεταρία,                                          

μία μπουκιά στον χάρτη…

κι όλοι ζητούν κομμάτι!                                               

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ

3ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΑΤΙΡΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 25 ου ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ

 


Δευτέρα 11 Αυγούστου 2025

ΕΛΛΗΝΟΕΜΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ( Γ.ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ)

   

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ                                                                                   

Άρτος πικρός ο μισεμός.               

Του Καζαντζίδη ο καημός,                         

σπαραγμός-στις συνοικίες.                                   

Απανταχού Ελληνισμός.                    

Του μόχθου ο αστερισμός.                                  

Των μεταναστών θυσίες.

                           

Ηθών κι Εθίμων κιβωτός.                        

Ορθοδοξία και σταυρός.                 

Των Ελλήνων παροικίες.                                   

Της γαλανόλευκης ιστός.                 

Της μάνας γης ο γεωργός,                                    

που γράφει υπεραξίες.

 

Πρέσβης της χώρας κι αρωγός.                                       

Λησμονημένος στρατηγός.                       

Της Πατρίδας  αμαρτίες.                                                                            

Του νόστου νόθος αδερφός                        

και των πατρώων νοσταλγός.                

Δυο καρδιές και δυο εστίες.

    

Γλώσσας κι ενότητας φρουρός. 

Μικρές Ελλάδες του φωτός.                 

Σωματεία κι εκκλησίες.     

Της Επιστήμης ο ταγός                                                       

και του Πολιτισμού πυρσός,                     

που δοξάζει τις εστίες.    

                                                            

Απανταχού Ελληνισμός.                           

Η προίκα μας κι ο θησαυρός.            

Προσφορές και χορηγίες.                        

Του ποιητή η επωδός:                                    

«Όπου “ΕΛΛΑΣ” σημαίνει φως»        

-διαχρονικές αξίες.  


 Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ  7ου Ποιητικού Διαγων.
“ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ’’ 

.......

ΕΛΛΑΔΑ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ                          

                                         ( Ποίηση σε μορφή βιλανέλας)                                                                                           

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου,                                                                  

τ’ ουρανού φοράς τα λούσα.                                         

Παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.                                   

 

Σ’ έχω μες στη χειμωνιά μου,          

μυγδαλιά ανθοφορούσα.                       

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου.                  

                     

Και στην κρύα μοναξιά μου,             

φάρος είσαι στην Γραμβούσα.                                      

Παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.                                                                                         

Παναγιά στην ξενιτιά μου.             

Του Κορνάρου Αρετούσα.                  

Αχ Ελλάδα - ομορφιά μου,  

παίρνω τ’ άστρα αγκαλιά μου.

              

Ερωμένη και Κυρά μου.                  

Τ’ άστρα μες στην κάμαρά μου!    

                                                                   

Γ΄ΒΡΑΒΕΙΟ                                                                                                                        
35ου ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2019»

....

 



ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ    

                                ( Ποίηση σε στροφές Χαϊκού)          

Στα μάτια σου μπλε,                                

στα χείλη σου αλμύρα.         

Δάφνες στα μαλλιά.                

 

Μορφή μυθική,                                                         

η σκέψη σου πλημμύρα.                                                    

Τα λόγια σπαθιά.                                                  

   

Σοφίας πηγή,                           

της γνώσης ηλιαχτίδα.                                              

Του κόσμου λαλιά.                                                           

 

Γλυπτή καλλονή                           

Ελλάδα- ομορφιά μου,           

του Δία ματιά.                                                                              

 

Χρησμού προσμονή.                               

Ελπίδα θαλασσιά μου       

και αστροφεγγιά.                                                                                      

                                                           

Του φλοίσβου ωδή,                  

αέρας στα πανιά μου.                                        

Ρυθμός στην καρδιά.                             

 

Τ' Αιγαίου αφή,                                                                  

ήλιος στην αγκαλιά μου.                                         

Αγάπη φωτιά!

…         

 Β΄ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣ. ΣΤΙΧΟΣ                               
10ου   ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  Ε.Π.Ο.Κ.