(βιλανέλα) Η ΑΡΜΠΑΡΟΡΙΖΑ

 Η αρμπαρόριζα μυρίζει               

στον μπαξέ σου τον μικρό                     

κι η καρδιά μου φτερουγίζει.               

 

Ένα κλωναράκι αξίζει,                         

για το πέτο μου, θαρρώ.               

Η αρμπαρόριζα μυρίζει.                     

 

Πριν το κόψω με κακίζει                          

η μαμά σου η Αργυρώ,                          

μα η καρδιά μου φτερουγίζει…                         

 

Και τα μούτρα της ξινίζει                 

που ’ρθα πάλι να σε βρω.                            

Η αρμπαρόριζα μυρίζει...      

      

Πόλεμο μαζί μου αρχίζει    

κι εγώ ψάχνω οχυρό.                                      

Την καρδούλα μου ζορίζει.                             

                                                             

Η αγάπη μου φλογίζει                          

και δεν φεύγω πριν σε δω.                 

Η αρμπαρόριζα μυρίζει

έρωτας με πλημμυρίζει,                       

κι αν ξεφτίσει στον καιρό…

θα ’χει κρίμα η Αργυρώ!                   

 

 Γιάννης Ζορμπαλάς   (ποιητική συλλογή ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΔΕΙΛΙΝΑ).
Το ποίημα μελοποιήθηκε από τον συνθέτη-μαέστρο Σπύρο Σαμοϊλη.

‘’Η αρμπαρόριζα μυρίζει…’’ –Έτσι απλά, ρομαντικά, σατιρικά, μελωδικά

και σε παραδοσιακό ρυθμό από τον Σπύρο Σαμοϊλη!